Door een zwarte nacht is mijn ziel gegaan. Het licht dat anders zo vriendelijk en veilig de dag brengt was bloedrood en oranje. Het was oorlog toen de dag weerbarstig aanbrak.

Ik heb gewankeld, gestameld en gebeden. Aarzelend ben ik verder geslenterd. De vaart is eruit. Het is teveel tegelijk, ik moet een dag kalm aan doen. Het enige dat ontbreekt is twijfel. Ik ga dit zeker halen maar in een ander tempo.

Dan kom ik in Sarria aan. Ik besluit om mijn rugzak opnieuw te pakken. Reorganisatie ook in mijn hoofd. Stuur mijn stokken naar huis met de post.

Dan kom ik in de kerk van Sarria aan. Deze is op 111 km van Santiago.Veel Pelgrims starten hier. De kerk is leeg en er klinkt heel luid prachtige koormuziek van Monteverdi. Ik ben ruim een uur in de kerk geweest in een trance. De tijd was weg en ik was weg.

Hier blijf ik vandaag. Het is pas half twee en ik ga wassen, de was doen en ongelofelijk lekker eten. Zodadelijk en vanavond na de pelgrimszege weer wam eten. Het is tijd voor een nieuw begin. Het is nog vijf of zes dagen naar Santiago en ik zal ze beleven, zonder haast.

Liefs en in tranen, maar diep gelukkig met mijn besluit om rust te nemen.

Omhelzing voor Nina, kussen voor Marie, Eva en Dirk.

Joop