Het loopt  soms niet zoals je dat wenst. Ik heb nog geen nieuwe opdracht en het geld is eindig. Vandaag 22 januari ben ik precies drie maanden terug van mijn wandeling naar Santiago. Dat is een mooie periode maar ook lang genoeg om nu wat rusteloos te worden.

Wandelen gaat lastig vanwege aanhoudende stijfheid in de rug. Soms een uurtje.

Er zijn nieuwe dingen op komst. Ik voel dat ik een kruispunt nader. Nieuwsgierig gaan we door. Er zijn al sneeuwklokjes en de vogels vinden dat de klimaatverandering een feit is. Het is vijf graden maar wel lente.

Over drie weken ga ik met Nina wandelen. Een stilteweekend georganiseerd door het Jacobgenootschap. Samen op pad!

Ik wil dit gevoel markeren, ijken. Het Santiagokruis dat ik in La Faba kocht, heb ik nu ruim drie maanden op mijn hart gedragen. In Santiago kreeg ik van een wandelvriendin een ander kruis.

Als markering van het gevoel dat er nu nieuwe dingen staan te gebeuren, heb ik het Fabakruisje verwisseld voor het kruisje van Tanya.

Beide even op mijn buro gelegd met schelp in het midden. Dit plaatje verbeeldt de overgang naar een nieuwe periode. Links La Faba, middenin de Jacobsschelp en rechts het kruisje dat ik nu draag. Het voelt anders, een beetje zwaarder, robuust, solide.

Moedig voorwaarts!